|
به دستــــور
پــــروردگــــار
جـــــــــلال |
بود خـــــلقت عیسی
انــــدر مثـــــال |
|
چــــــو آدم که او را
زخــــــــاک آفریــد |
که چون گفت شو، ناگهان شد
پدید |
|
پس از این هر آن کس که
ورزد جلال |
کـــه در بـاب عیسی بود
آن مقـــــال |
|
کنـون چون به وحـــــــی
یگانــــه خدا |
شـــدی آگه از حــالش ای
مصطفـــی |
|
بـــــگو پس بیـــایند تا
ایــــن زمـــــان |
همــــــه گـــــرد آییم
دریــــک مـــــکان |
|
به همــــراه انفــــاس و
اطفــــال و زن |
تبـــــاهــل نمــــاییـم
ای انـجمـــــــن |
|
نمـــــــاییـم
نفـــــــرین بر
یــکدیـــــــگر |
بـــه
درگـــاه
پروردگـــار
بشــــر |
|
کـه ناراست گــــو را به
خشــــم خــدا |
نمـــاییم با
این عمــــل
مبتــــلا |