بخشی از سخنان اخیر مقام معظم رهبری در نماز جمعه تهران در باره روز جهانی قدس(21 مهر 85)

.

الحمدللَّه رب العالمین والصّلاة والسّلام على سیدنا و نبینا ابى‏القاسم المصطفى محمد و على اله الأطیبین الاطهرین المنتجبین سیما على امیرالمؤمنین والصّدیقة الطّاهرة والحسن والحسین سیدى الشباب اهل الجنة و على‏بن الحسین و زین‏العابدین و محمدبن على الباقر و جعفر بن محمدالصادق و موسى‏بن الجعفر الكاظم و على بن موسى الرضا و محمدبن على الجواد و على‏بن محمدالهادى والحسن بن على الزّكى العسكرى و الحجةالقائم المهدى صلوات اللَّه علیهم اجمعین و صلّ على ائمة المسلمین و حماة المستضعفین و هداة المؤمنین و استغفراللَّه لى و لكم.

به همه‏ى برادران و خواهران مجدداً عرض میكنیم كه تقواى الهى را از یاد نبرید. وظیفه‏ى همه‏ى ما رعایت تقواست. توصیه‏ى دائمى ما به نفس خودمان و به برادران دینى و خواهران دینى‏مان، باید رعایت تقوا باشد.

و اما در این خطبه مایلم چند جمله‏اى راجع به مسائل منطقه عرض بكنم و بعد با برادران عرب مطالبى را در میان بگذارم. مسئله‏ى لبنان، یك مسئله‏ى معمولى و عادى نبود. این جنگ سى و سه روزه، یك پدیده‏ى تاریخى بود. ما حادثه‏اى شبیه آن در كل این منطقه به یاد نداریم و دشمنان ملتهاى مسلمان و بیدارى اسلامى هم هرگز انتظار و توقع چنین چیزى را نداشتند؛ اما اتفاق افتاد.

این جنگ سى و سه روزه، یك طرف پیروزمند داشت، یك طرف شكست خورده. خوب معلوم است طرف پیروزمند، حزب‏اللَّه لبنان، مقاومت لبنان، ملت لبنان و درواقع امت اسلامى بودند. همه‏ى ملتها خوشحال شدند. شنیدید و واقعیت همین است كه امروز نام حزب‏اللَّه و رهبر آن در دنیاى اسلام و كشورهاى عربى و بین ملتها، جزوِ شیرینترینِ نامهاست. افرادشان جزوِ محبوبترین انسانهایند. در كشور خود ما هم همین‏طور است. در تركیه، مصر، شمال آفریقا و در كشورهاى اسلامى، همه‏جا همین‏طور است. این نشان‏دهنده‏ى این است كه همه‏ى دنیاى اسلام خودشان را در این پیروزى سهیم میدانند. طرف شكست خورده، البته صهیونیستها بودند؛ دولت جعلى اسرائیل بود؛ اما هیچ‏كس در دنیا نماند كه امریكا را هم جزوِ طرفهاى شكست خورده نداند. اروپاییها هم این را تصریح كردند، دیگران هم گفتند، خود امریكاییها هم با زبان بى‏زبانى به شكلهاى مختلف، گفتند. امریكا هم در این قضیه شكست خورد. بدیهى است اینها در سطوح مختلف، وابستگانى هم در منطقه دارند؛ آنها هم جزوِ جناح شكست خورده محسوب میشوند. همان كه عرض كردیم، این پیروزى از یك طرف و شكست از یك طرف، یك حادثه‏ى بزرگ بود و عبرتهایى هم با خودش دارد كه ملتها - چه دشمنان بخواهند، چه نخواهند - از این عبرتها استفاده خواهند كرد؛ یعنى ملت فلسطین، ملت عراق، ایران و ملتهاى دیگر، همه به چشم خودشان دیدند كه راه مقاومت و ایستادگى، تنها راه پیروزى است؛ راه دیگرى وجود ندارد؛ ولو مقاومت كننده یك گروه كوچك باشد؛ ولو آن قدرتى كه در مقابل آن مقاومت میشود، ارتش درجه‏ى یك دنیا باشد و از طرف امریكا هم حمایت بشود. هرچه باشد، این یك راز و سنّت الهى است.

ایستادگى وسیله‏ى پیروزى است، منتها كسانى كه مقاومت میكنند، باید از خطرات مقاومت نترسند. اگر ترسیدند، در مقاومتشان اختلال پیدا خواهد شد و پیروزى به دست نخواهد آمد و این، آفت اغلب ملتها و جماعات است، كه وسط راه دچار ترس میشوند. اگر آن گروه، ملت و جماعتى كه میخواهد مقاومت كند، از فقدان لذایذ زندگى، از فقدان حیات و از فقدان راحتى نترسد و ناراحت و آشفته نشود و پیش برود، بدون تردید مقاومت با پیروزى همراه است. این مقاومت وقتى با ایمان باشد، ادامه پیدا خواهد كرد. لذا میگوییم و همیشه گفتیم كه ایمانِ همراه با مقاومت، به دنبالش پیروزى است. مراد ما فقط ایمان دینى هم نیست؛ ایمان به هر اصلى. البته اگر ایمان دینى باشد، آن وقت خداى متعال وعده كرده است كه همه‏ى قوانین طبیعت و تاریخ در خدمت این مقاومان قرار خواهد گرفت: «من كان یرید العاجلة عجلنا له فیها و نشاء لمن نرید»؛ این مربوط به كسانى است كه دنیا را میخواهند، نیت‏شان دنیایى است؛ اما اراده دارند، میخواهند و خدا میدهد؛ و كسى كه اراده‏ى دین دارد، همین‏طور است. «كلّاً نمد، هؤلاء و هؤلاء». این سنّت الهى است.

این حادثه‏ى لبنان، درسى به همه‏ى مسلمانها داد و شما برادران و خواهران عزیز بدانید كه بعد از قضیه‏ى لبنان، صفحه‏ى حوادث در این منطقه ورق خورده است و ممكن است آثارش به‏زودى معلوم نشود؛ اما بتدریج و در بلند مدت براى همه روشن خواهد شد. ملتها یك بار دیگر بعد از انقلاب اسلامى - كه پیروزى انقلاب اسلامى در آنجا تجربه شده بود - به چشم خودشان دیدند و تجربه كردند كه راه پیروز شدن و راه نجات، جز مقاومت در مقابل زورگویان، متجاوزان و ستمگران نیست.

آن چیزى كه من میخواهم عرض بكنم این است كه شكست خوردگان این حادثه بیكار نمانده‏اند و نخواهند ماند؛ ماجرا پایان نیافته است. آنها مشغول فعالیت و تلاشند تا بتوانند نتایج این ناكامى و شكست را مهار كنند؛ چون ضربه‏اى كه بر آنها وارد شده است، ضربه‏ى سختى است. ضربه بر دولت مجعولِ اسرائیل است كه غرب یكپارچه - اروپا، امریكا و دیگران - همیشه در طول این پنجاه سال، سعى كرده‏اند این را سرپا نگه دارند. قوام این دولت هم به ارتش آن است. ارتش باید مورد اعتماد مردمش باشد. آنچه در این حادثه مفتضح شد، ارتش اسرائیل بود كه دولت و تشكیلات و همه‏ى روحیات ملى آنها وابسته‏ى به آن است. این ارتش پا در گل ماند و از یك گروه غیرنظامىِ با امكانات بسیار محدود و كم شكست خورد. لذا تكان شدید است و امریكا و فعالان صهیونیست بین‏الملل و بقیه‏ى پشتیبانانشان، همه در تلاشند كه به شكلى این شكست را مهار و جبران كنند و ترمیم كنند. ما باید مراقب باشیم و ببینیم آنچه را كه علیه دنیاى اسلام، علیه امت اسلامى و علیه ملتهاى مختلف مسلمان - به تنهایى یا با هم - تدارك شده است، چیست؛ ما باید هوشیار و بیدار باشیم. اولاً برنامه‏ى اینها در خود لبنان، تضعیف حزب‏اللَّه است. نتوانستند، لیكن رها نكردند. از لحاظ سیاسى در صددند هر چه بتوانند حزب‏اللَّه را تضعیف كنند. میخواهند از قدرتمند و قوى‏تر شدنِ حزب‏اللَّه جلوگیرى كنند؛ فشارهاى سیاسى روى آن وارد كنند. این نیروهاى سازمان ملل به نام «یونیفل» كه از كشورهاى مختلف آمدند و مأموریتشان این است كه از مردم لبنان در مقابل تجاوز بیگانه حمایت كنند، میخواهند مأموریت اینها را تغییر بدهند و اینها را در مقابل حزب‏اللَّه - كه نیروى زنده‏ى لبنان است - به حركت وادار كنند. این كارها جزوِ برنامه‏هایشان است. البته آن كشورهایى كه این نیروها را فرستاده‏اند، حواسشان هست كه نباید با ملت لبنان در افتاد و نباید با حزب‏اللَّه مواجه شد، لیكن سیاستهاى امریكایى دنبال این چیزهاست.

ملت لبنان حزب‏اللَّه را دوست میدارند. اغلب سیاستمداران برجسته‏ى لبنانى - چه شیعه، چه سنى و چه مسیحى - به حزب‏اللَّه علاقه‏مندند و به آن افتخار میكنند، لیكن دشمنانى هم هستند و تلاش میكنند.

یكى از كارهایى كه دنبال میكنند، مسائل فلسطین است. آنچه كه دارد در فلسطین اتفاق مى‏افتد، مقدارى براى جبران بى‏آبرویى اسرائیل در قضیه‏ى لبنان است. بخش مهمى از این فشارها، این كشتار روزانه‏ى مردم در فلسطین، این حمله‏ى به نقاط مختلف - چه در ساحل شرقى، چه در غزّه - به خاطر جبران آن بى‏آبرویى است و سعى دارند دولت حماس را ساقط كنند. آنچه كه من در اینجا میخواهم برادران فلسطینى را به آن توجه بدهم - كه آن در بیانات عربى هم آمده است - این است كه ما و مردم فلسطین و همه‏ى ملتهاى مسلمان باید توجه كنند كه واقعیت مردم علیه اشغالگر را به مردم علیه مردم تبدیل نكنند. سعى دشمن این است؛ فلسطینیها در مقابل فلسطینیها؛ در عراق هم عراقیها در مقابل عراقیها. این را باید همه مواظب و مراقب باشند. امروز اتحاد، مهمترین نیاز مردم فلسطین است مثل بقیه‏ى مناطق عالم.

از جمله كارهایى كه دشمنان دنبال آن هستند، مسائل عراق است. البته مسائل عراق قبل از قضیه‏ى لبنان هم بود و حالا هم شدت پیدا كرده است. عراق و لبنان و حوادثى كه اتفاق افتاده است، حلقه‏هاى یك زنجیره‏ى از هم گسیخته‏ى امریكایى است. میخواستند یك كارى را بكنند، از عراق شروع كردند، نشد؛ در لبنان دنبالش رفتند، بدتر شد؛ حالا رها شده است؛ لیكن امریكاییها و همراهانشان همه‏ى تلاش خود را میكنند تا بلكه بتوانند تا حدى آن سیاستها را جلو ببرند.

در عراق هم دارند همین مسئله‏ى مردم در مقابل مردم را دنبال میكنند. واقعیت آنجا، اشغالگرانى است كه آمده‏اند و در همه‏ى امور - در دولت، در مجلس، در امور ریاست جمهورى، در امور نخست‏وزیرى، در امور مالیه، در امور امنیت - دخالتهاى بیجا و بى‏مورد میكنند و از همه‏ى اینها بدتر و خطرناكتر، اینكه به حكم شواهد فراوان، تروریسم را در عراق ترویج میكنند. یعنى قصد دارند به اسم شیعه و سنّى، مردم را در مقابل مردم قرار دهند. سنى را نسبت به شیعه به نحوى بدبین كنند، شیعه را هم نسبت به سنّى به نحوى بدبین كنند. این را به خون او تشنه كنند، او را در صدد انتقام‏گیرى از این تحریك بكنند؛ این سیاست امریكاییها در عراق است. امروز برادران عراقى ما بشدت به اتحادى احتیاج دارند كه ناشى از درك این حقیقت باشد كه دشمن میخواهد واقعیت مردم در مقابل اشغالگر را به مردم در مقابل مردم در عراق تبدیل كند. در كل منطقه هم همین‏طور است. این سیاست قدیمى اختلافات مذهبى و فرقه‏اى، امروز زنده شده است، كه البته متخصص آن هم انگلیسها هستند؛ این كار را به امریكاییها هم یاد دادند؛ اختلاف‏افكنى بین شیعه و سنّى، به هر نحوى كه بتوانند. همه باید متوجه باشند.

در عراق، شیعه و سنّى قرنها كنار هم زندگى كرده‏اند. چقدر فامیلهاى شیعه و سنى با هم خویشاوند و قوم و خویشند. در طول این چند قرن گذشته، هیچ وقت اختلافى به این شكل مطرح نبوده است. زمان عثمانیها دولت و حكومت به شیعه زور میگفتند و اذیت میكردند، و زمان صدام و زمانهاى دیگر هم كم و بیش همین‏طور بود؛ امامردمِ شیعه و سنّى با هم كارى نداشتند. امروز میخواهند مردم را به جان هم بیندازند.

در دنیاى اسلام هم یك جا از زبان وابستگانشان مسئله‏ى هلال شیعى را مطرح میكنند كه: «آهاى سنّیها! چه نشسته‏اید، خودتان را برسانید كه شیعه‏ها دارند مسلط میشوند!»؛ یك هلال شیعى را از ایران تا عراق، تا بحرین، تا لبنان تشكیل میدهند؛ براى اینكه جامعه‏ى اهل سنّت و دولتهاى اهل تسنّن را بترسانند. از این طرف هم مظاهرى را درست میكنند كه جمهورى اسلامى را از همسایگانش دور كنند. مسئله‏ى جزایر و مسائل گوناگون را مطرح میكنند كه ایران هم احساس كند كه مورد تهدید است. سنّى را یك جور علیه شیعه و شیعه را یك جور علیه سنّى تحریك میكنند. این برنامه‏هاى اینهاست. ما اگر میخواهیم پیروزیهایى كه در این چند سال - به حول و قوه‏ى الهى - علیه سیاستهاى استكبارى در این منطقه به وجود آمده است، به نتیجه برسد، باید هوشیار و بیدار باشیم.

ما در كشور خودمان علاوه بر اینكه به بناى كشور هرچه بیشتر مى‏پردازیم، باید از جهتِ بناى ذهن سیاسى در بیرون كشور، همه‏ى تلاش خودمان را بكنیم و نگذاریم دشمن از این طریق رخنه كند.

روز قدس در پیش است؛ روز فریاد امت اسلامى بر علیه ظلم و عدوان پنجاه ساله‏ى دشمنان امت اسلامى است. روز قدس را باید همه‏ى امت اسلام و همه‏ى ملتهاى اسلامى گرامى بدارند و شما مردم عزیز ایران نیز مثل هر سال، به توفیق الهى این روز را گرامى خواهید داشت.

بسم‏اللَّه الرّحمن الرّحیم‏

والعصر. إنّ الانسان لفى خسر. الّا الّذین امنوا و عملوا الصّالحات و تواصوا بالحقّ وتواصوا بالصّبر.

متن كامل خطبه ها