در جهان آفرينش نيز ، طبعاً هيچ چيزي موجود نيست که فقط « زيبا » باشد و لاغير ، زيبايي ، وصف است براي اشياء ديگر ، نه آنکه خود نوعي وجود باشد . گل زيباست ، پروانه زيباست ، باغ و راغ زيباست ، طلوع و غروب زيباست … اما نه آنکه اشيايي هم وجود داشته باشند که در پرسش از ماهيت آنها ، در جواب پرسش « اين چيست ؟ » بگويند : « زيباست » . پيش از اين ، همه انسانها از اين حق برخوردار بوده‌اند که هر که هستند ، پيشه ور و يا صنعتگر ، کوزه گر ، کاتب و يا معمار … بتوانند در هنر به کمال غايي وجود خويش دست پيدا کنند ، نه آنکه اين حق ، تنها مختص به جماعت هنرمندان باشد و لاغير .

 نام مقاله :منشور تجدید اهل هنر