| اِنَّ تِلْكَ الْقُلُوبَ اَقْلَقَها الْوَجْدُ |
وَاَدْمى تِلْكَ الْعُيُونَ بُكاها
|
| راستى كه اين دلها را شوق پريشان كرده |
و
گريه اين چشمها را خون آلود كرده
|
| كانَ اَنْكَى الْخُطُوبِ لَمْ يُبْكِ مِنّى |
مُقْلَةً لكِنِ الْهَوى اَبْكاها
|
| جانگدازترين پيش آمدهاى مهم ديده ام را به گريه |
نياورد ولى هواى دوست آن را گرياند
|
| كُلَّ يَوْمٍ لِلْحادِثاتِ عَوادٍ |
لَيْسَ
يَقْوى رَضْوى عَلى مُلْتَقاها
|
| هر روز را حوادث غم انگيز تازه اى است |
كه
كوه رضوى نيروى برخورد آنها را ندارد
|
| كَيْفَ يُرْجَى الْخَلاصُ مِنْهُنَّ اِلاّ |
بِذِمامٍ مِنْ سَيِّدِ الرُّسْلِ طه
|
| چسان مى توان از آنها نجات يافت جز |
به عهد و
پيمانى از سيد رسولان ((طه ))
|
| مَعْقِلُ الْخائِفِينَ مِنْ كُلِّ خَوْفٍ |
اَوْفَرُ الْعُرْبِ ذِمَّةً اَوْفاها
|
| دژ محكم ترسناكان از هرترس |
و كاملترين عرب
در پيمان و باوفاترين آنها
|
| مَصْدَرُ الْعِلْمِ لَيْسَ اِلاّ لَدَيْهِ |
خَبَرُ الْكائِناتِ مِنْ مُبْتَداها
|
| سرچشمه علم است و نيست جز نزد او |
خبر كائنات
از آغاز (تا انجام )
|
| فاضَ لِلْخَلْقِ مِنْهُ عِلْمٌ وَحِلْمٌ |
اَخَذَتْ مِنْهُمَا الْعُقُولُ نُهاها
|
| از آن بزرگوار باران علم و بردبارى بر خلق باريد |
و خردها از آن علم و بردبارى خرد خويش را گرفتند
|
| نَوَّهَتْ بِاسْمِهِ السَّمواتُ وَالاْ |
رْضُ
كَما نَوَّهَتْ بِصُبْحٍ ذُكاها
|
| بلند كرد نامش را آسمانها و زمين |
چانچه بلند كرد نور صبح را روشنى و پرتوش
|
| وَغَدَتْ تَنْشُرُ الْفَضآئِلَ عَنْهُ |
كُلُّ
قَوْمٍ عَلَى اخْتِلافِ لُغاها
|
| و چنان شد كه فضائل او را منتشر ساختند |
هر
قومى به اختلاف لغات و زبانشان
|
| طَرِبَتْ لاِسْمِهِ الثَّرى فَاسْتَطالَتْ |
فَوْقَ عُلْوِيَّةِ السَّما سُفْلاها
|
| بوجد و طرب آمد خاك از نام او و برتر گرفت |
خود را از بلندترين آسمان پست ترين زمينها
|
| جازَ مِنْ جَوْهَرِ التَّقَدُّسِ ذاتاً |
تاهَتِ الاْنْبِياءُ فى مَعْناها
|
| ذاتش از گوهر تقدس گذشت |
و پيمبران در فهم
ذاتش حيران گشتند
|
| لا تُجِلْ فى صِفاتِ اَحْمَدَ فِكْراً |
فَهِىَ الصُّورَةُ الَّتى لَنْ تَراها
|
| سمند فكر را در صفات احمد به جولان مى انداز |
زيرا كه صورت آن صفات را نخواهى ديد
|
| اَىُّ خَلْقٍ لِلّهِ اَعْظَمُ مِنْهُ |
وَهُوَ
الْغايَةُ الَّتِى اسْتَقْصاها
|
| كداميك از خلق خدا بزرگتر از اوست |
و او است
آن سرحد نهائى كه خدايش استقصاء كرده
|
| قَلَّبَ الْخافِقَيْنِ ظَهْراً لِبَطْنٍ |
فَرَاى ذاتَ اَحْمَدٍ فَاجْتَباها
|
| شرق و غرب عالم را زير و رو كرد |
تا بالاخره
ذات احمد را ديد و آن را برگزيد
|
| لَسْتُ اَنْسى لَهُ مَنازِلَ قُدْسٍ |
قَدْ
بَناهَا التُّقى فَاَعْلا بِناها
|
| هرگز فراموش نكنم آن منازل قدسى راكه براى او |
بنا كرد پرهيزكارى و برافراشت آن بنا را
|
| وَرِجالاً اَعِزَّةً فى بُيُوتٍ |
اَذِنَ
اللّهُ اَنْ يُعَزَّ حِماها
|
| و آن مردان با عزت در خانه هائى |
كه خدا
اجازه فرمود حريمشان عزيز و محترم باشد
|
| سادَةٌ لا تُريدُ اِلاّ رِضَى اللّهِ |
كَما
لا يُريدُ اِلاّ رِضاها
|
| آن آقايان بزرگوارى كه جز رضاى خدا نمى خواستند |
چنانچه خدا هم جز رضاى آنها را نمى خواست
|
| خَصَّها مِنْ كَمالِهِ بِالْمَعانى |
وَبِاَعْلى اَسْمائِهِ سَمّاها
|
| آنان را به معانى كمال خويش مخصوص داشت |
و به
برترين نامهايش ناميد
|
| لَمْ يَكُونُوا لِلْعَرْشِ اِلاّ كُنُوزاً |
خافِياتٍ سُبْحانَ مَنْ اَبْداها
|
| اينان گنجينه هائى بودند كه در عرش |
پنهان
بودند منزه است آنكه آشكارشان كرد
|
| كَمْ لَهُمْ اَلْسُنٌ عَنِ اللّهِ تُنْبى |
هِىَ اَقْلامُ حِكْمَةٍ قَدْ بَراها
|
| با چه زبانهاى زيادى كه از خدا خبر دادند |
و
آنان قلمهاى حكمتى بودند كه خدا تراشيد
|
| وَهُمُ الاْعْيُنُ الصَّحيحاتُ تَهْدى |
كُلَّ
عَيْنٍ مَكْفُوفَةٍ عَيْناها
|
| آنان چشمهاى صحيح و سالمى هستند كه راهنمائى كنند |
هر چشم نابينائى را آن دو چشم صحيح آنان
|
| عُلَماءٌ اَئِمَّةٌ حُكَماءٌ |
يَهْتَدِى
النَّجْمُ بِاِتِّباعِ هُداها
|
| دانشمندان و پيشوايان و فرزانگانى كه |
راه
جويد ستاره به پيروى از راهنمائيشان
|
| قادَةٌ عِلْمُهُمْ وَرَاْىُ حِجاهُمْ |
مَسْمَعا كُلِّ حِكْمَةٍ مَنْظَراها
|
| رهبرانى كه دانش و انديشه هاى خردشان |
مركز
شنيدن و ديدن هر حكمتى است
|
| ما اُبالى وَلَوْ اُهيلَتْ عَلَى الاْرْ |
ضِ
السَّمواتُ بَعْدَ نَيْلِ وِلاها
|
| باكى ندارم اگرچه فرو ريزد بر زمين |
آسمانها
پس از آنكه بدوستى ايشان نائل گشته ام
|
